یک صندلی به جای تمام نبودنت

سلام و .......

حرفی برای گفتن ندارم

دعوتین به آخرین غزل ساده ی من....

.....

همیشه جای تو خالیست بین آدم ها

نبودن تو سوالیست بین آدم ها

همیشه از تو نوشتم؛ نگفته ای اما...

که عشق فرض محالیست بین آدم ها

هزار دغدغه دارم که باز برگردی

نگو! نگو که خیالیست.....بین آدمها-

-چگونه سَر کنم اینجا، بدون دستانت؟!

((من))ی که بی تو وبالیست بین آدم ها

نگاه ملتمسم را چرا نمی فهمی؟!

((تو))یی که جای تو خالیست بین آدم ها....

 

نوشته شده توسط آذین آزادی در پنجشنبه چهاردهم اردیبهشت 1391 ساعت 17:11 موضوع | لینک ثابت

وظیفه داشتم که خیلی زودتر از اینا سال جدید رو به دوستای گلم تبریک بگم که متاسفانه به دلایلی نشد

بنابراین واقعا از همه تون معذرت می خوام و تو سال جدید بهترین ها رو برای تک تکتون آرزو دارم

امیدوارم که قابل بدونید تبریک و آرزوی ناقابل ما رو

.....

خب از هرچه بگذریم سخن دوست خوشتر است

بی مقدمه دعوتین به خوانش شعر سپید کوتاهی از من که تو راه خونه ی نیما یوشیج بزرگ سر باز زد

من رو از نقد و نظرات ارزشمندتون بی بهره نذارین

یا حق

.

.

مردم قطب به سرما....

مردم استوا به گرما....

و مردم آفریقا به گرسنگی

عادت می کنند...

....

پس من چرا به نبودنت.....؟؟؟!!!!

 

نوشته شده توسط آذین آزادی در دوشنبه چهاردهم فروردین 1391 ساعت 20:4 موضوع | لینک ثابت

یه سلام گرم به همه ی همراهان

یک شنبه ی این هفته یعنی تاریخ 1390/11/23 انجمن بارانی محمودآباد ما

پذیرای مهمانان و شاعران عزیز بابلسری بود

نشست خیلی مفید و لذت بخشی بود

و شعرهای بسیار بسیار زیبایی خونده شد

ما که خیلی استفاده کردیم

جای دوستانی که نبودند خالی....

اما جدا از همه ی اینها این نشست یک چیز ارزشمندتر هم داشت و اون حضور عزیز بزرگواری به نام علی اکبر یاغی تبار بود که با شعرخوانی های زیباشون ما رو به جنون رسوندن....

و حالا که نام ایشون به میون اومد لازم دونستم که یکی از زیباترین شعرهاشون رو هم برای شما بذارم تا شما هم به قدرت شعری این شاعر بزرگوار پی ببرید

این شما و این شعری از علی اکبر یاغی تبار.....

.....

....

خون قبیله ی پدرم عبری است

خط زبان مادری ام تازی

اینجا کسی حریف جنونم نیست

افتاده ام به قافیه پردازی

 

جسمم به کفر نیچه می اندیشد

روحم به سهروردی و مولانا

یک قسمتم یهودی اتریشی است

یک قسمتم مسیحی قفقازی

 

دیروز کلب آل علی بودم

امروز عبد بیت بهاء الله

من دست پخت مادرم ایرانم

مونتاژ کارخانه ی دین سازی

 

اندیشه های من هگلی اما

واگویه های من فوکویامایی است

انبوهی از غوامض فکری را

حل کرده است علم لغت بازی

 

تلفیق عقل و عرف و ولنگاری

آمیزش شریعت و خوش باشی

درک نبوغ فلسفی خیام

با فال خواجه حافظ شیرازی

 

ما سوژه های خنده ی دنیاییم

جایی که یک فقیر گنابادی

با چند پاره ذکر و سه تا حق حق

اقدام می کند به براندازی

 

می ترسم از تذبذب یارانم..

گفتی برادرم شده ای؟ باشد!

اثبات کن برادری خود را

باید مرا به چاه بیندازی

....

...

و اما عکس هایی از این نشست هم موجوده که برای دیدنش میتونین به ادامه مطلب برین

ادامه مطلب

 

نوشته شده توسط آذین آزادی در چهارشنبه بیست و ششم بهمن 1390 ساعت 15:40 موضوع | لینک ثابت

سلام به همه ی دوستان عزیز

تو این پست نمی خوام شعری از خودم بذارم

در عوض می خوام شعر یا دکلمه ای که بی اندازه بهش علاقه دارم و بخشی از زندگی و کودکی منو تشکیل میده رو تو این وبلاگ بذارم

شاید خیلی از شماها هم باهاش خاطره داشته باشین و از خوندنش لذت ببرین

پس شما رو دعوت می کنم به دکلمه ی کارتون....

(( آنشرلی با موهای قرمز ))

" آنه "تکرار غریبانه روزهایت چگونه گذشت؟
وقتی روشنی چشمهایت در پشت پرده های مه آلود اندوه پنهان بود

بامن بگو از لحظه لحظه های مبهم کودکیت
از تنهایی معصومانه دستهایت

آیا می دانی در هجوم درد ها و غم هایت
و در گیر و دار ملال آور دوران زندگیت
حقیقت زلالی دریاچه نقره ای نهفته بود

" آنه" اکنون آمده ام تا دست هایت را
به پنجه طلایی خورشید دوستی بسپاری
در آبی بیکران مهربانیها به پرواز درآوری

و اینک " آنه" شکفتن و سبز شدن در انتظار توست...

با صدای زیبای نصرالله مدقالچی

برای دانلود فایل صوتی این دکلمه هم می تونید از لینک زیر استفاده کنید

http://hotfile.com/dl/116539581/d721436/ann_sherly.mp3.html

 

نوشته شده توسط آذین آزادی در پنجشنبه سیزدهم بهمن 1390 ساعت 1:47 موضوع | لینک ثابت

یک سلام و چند استکان دلتنگی

امیدوارم حال همه ی دوستان خوب باشه و زندگیشون شیرین

بالاخره بعد از مدت ها سکوت شعری من شکسته شد و دوباره تونستم دست به قلم بشم و یه چیزایی رو سیاه مشق کنم

غزلی رو که به تازگی سرودم براتون میذارم

این غزل رو تقدیم کردم به شاعر بزرگ و عزیز هم شهریم که زمین براش تنگ بود و به آسمان پیوست

(( الهام اسلامی )) همیشه تو قلب همه ی ما زنده ست 

امیدوارم که این شعر رو قابل بدونه و شما عزیزان هم از خوندنش لذت ببرید

بیشتر از این مزاحم لحظه های قشنگتون نمی شم

و شما رو به خوانش شعرم دعوت می کنم

ایام به کام

((....و چای دغدغه ی شاعرانه ی من بود*))

همین که آخر شعرم تَ تَن تَ تَن تَن بود

نشست مثل نتی پا به ماه روی خطوط

کسی که نطفه ی او درد و قامتش زن بود

تمام پیرهنش را برای خانه درید

شبیه باکره ای که به فکر مُردن بود

و کوچه پُر شد از او، از سیاهی چشمش

به هق هق ضربانی که در رسیدن بود

و زن به جاده رسید و به آسمان دل باخت

و چای دغدغه ی شاعرانه ی من بود...

پ.ن: و چای دغدغه ی عاشقانه ی خوبی ست

       برای با تو نشستن بهانه ی خوبی ست....

                                                                 حسن صادقی پناهی

 

نوشته شده توسط آذین آزادی در شنبه بیست و چهارم دی 1390 ساعت 14:47 موضوع | لینک ثابت

سلام به همه ی دوستای عزیزی که منو می بینند

شرمنده که انقدر دیر به دیر به روز می کنم

زندگی همیشه آدمو درگیر میکنه

الان هم اومدم که یه تذکر و یا هشدار جدی بدم

این روزها نمیدونم به چه دلیل افراد زیادی پیدا شدن که خنجر به دست پشت سرم وایستادن تا بهم ضربه بزنند

و دارن از اسم و عکس من سواستفاده می کنند

نمی دونم واقعا بهشون چی بگم و چی خطابشون کنم

فقط واگذارشون می کنم به خود خداوند که از همه قوی تر و بزرگتره

فقط خواستم بگم

اگه پیامی، نظری، حرفی یا هر چیز دیگه ای که به اسم من برای شما اومد و دیدین که بی ربط بود یا غیرمعقول بود یا از اخلاق به دور بود بدونین که از طرف من نیست

اگر جایی هم این عکس روی وبلاگ من رو دیدید یا اسم منو دیدین باز هم من نیستم و ممنون میشم که بهم اطلاع بدید

من تو هیچ گروه و انجمن مجازی عضو نیستم

پس وجود اسم یا عکس من دلیل بر تقلبی بودن اونه

باز هم می گم که اگه جایی دیدین بهم اطلاع بدین

ممنون میشم

ببخشید که پرحرفی کردم

ایام به کام

یا حق

 

نوشته شده توسط آذین آزادی در شنبه دهم دی 1390 ساعت 2:26 موضوع | لینک ثابت

سلام به ......

همه ی شما توی این نقطه چین ها جا دارین

و اما...

این روزها حال و هوای دیگری دارم 

دچار سکوت شعری شدم و خیلی حالم گرفته ست

شاعرا می دونن دچار سکوت شدن چه دردی داره

دلیل اینکه دیر به دیر به روز می شم هم همینه

خدا کنه زودتر بشکنه

بیشتر از این سرتون رو درد نمیارم

یه رباعی از کارای قدیمیم میذارم برای خالی نبودن عریضه

یا حق

دلگیرم و حال ناخوشم دستم نیست

دردی که من از تو می کِشم دستم نیست

یک روز تو را به جرم شیرین بودن

بر سر در کوچه می کُشم.....دستم نیست

 

نوشته شده توسط آذین آزادی در جمعه بیست و هفتم آبان 1390 ساعت 13:2 موضوع | لینک ثابت